باید از ابتدای این قصه
خانه ها را خراب می کردیم
زندگی شکل دیگری می شد
ما اگر انتخاب می کردیم
بر لبت مهر خاطره زده ای
چقدر ما شبیه هم شده ایم
باید از ابتدای این قصه
عشق را غرق خواب می کردیم
رفته ام تا ته ته رویا
مثل خواهر بزرگها شده ام
غرق بازی نا تمامی که
با کف و با حباب می کردیم
غرق حوضی شبیه نقاشی
نقشه های شکار آلوچه
هر کسی طرح غصه ای می ریخت
نقشه اش را بر آب می کردیم
غرق در ضبط صوت و کاستها
لحظه ی بی مجوز خواندن
محو آن پوستر قدیمی که
می خریدیم و قاب می کردیم
شب به رویم پتو پلنگی بود
بره ها را یکی یکی می خورد
کی ،چگونه بزرگ باید شد؟
بی جهت هی حساب می کردیم
توی آن جزوه های بی منطق
جامعه برزخی مسلم بود
وسط خانگی ترین زندان
بی هدف،انقلاب می کردیم
حال تو از غزل به هم می خورد
حال من از تمام آدمها
از تمام دقیقه هایی که
غرق در اضطراب می کردیم
سعی دارم به شکل تدریجی
خواب خود را به مرگ هدیه کنم
مرگ هم شکل دیگری می شد
ما اگر انتخاب می کردیم

آشوب آشوبم از این پاییز ... رَج می زنم تکلیف دنیامو
من سیزده روزه که آبانم ... برگا قلم کردند پاهامو

آرامش من !
با تو فقط حالم نه
خوابم، نفسم، لحن صدایم خوب است

دلم عاشق شدن فرمود و من بر حسبِ فرمانش

در افتادم بدان دردی که پیدا نیست درمانش...

مثل ان مرداب غمگینی
که نیلوفر نداشت
حال من بد بود.
اما هیچ کس باور نداشت

خوب می دانم
که تنهایی مرا دق می دهد
عشق هم در چنته اش
چیزی از این بهتر نداشت...