زشت است که توی غزلش مرد بگرید
هربار که یک قافیه آورد بگرید

این هدیه ی عشق است به دیوانه که باید
با درد بخنداند و با درد بگرید

غربت فقط این است که شخصی وسط جمع
آرام بیاندیشد و خونسرد بگرید

زشت است که آدم دلش از هیچ بگیرد
زشت است که هر وقت هوس کرد بگرید

زشت است که شاعر وسط خواندن یک شعر
با آمدن واژه ی برگرد بگرید

زشت است، ولی زشت تر این است که عشقت
بر شانه ی یک آدم نامرد بگرید

سخت است که دیوانه ی ماهی شده باشی
سرگشته و دلداه ی راهی شده باشی

سخت است که عاشق شوی و از طرف او
محکوم به انجام گناهی شده باشی

چون گرگ سپیدی که دلی داده به آهو
رام نگه و چشم سیاهی شده باشی

او کوچ کند تا که نیابی اثرش را
تو در پی او یک شبه راهی شده باشی

هی شعر بگویی تو ز هر خاطره اما
محدود به یک دفتر کاهی شده باشی

هی شعر بگویی که کنی معجزه اما
خود شیفته ی سحر نگاهی شده باشی

دل دادگی و بی خبری و غم هجران
سخت است که دیوانه ی ماهی شده باشی

دیدنش حال مرا یک جور دیگر می کند
حال یک دیوانه را دیوانه بهتر می کند!

در نگاهش یک سگ وحشی رها کرده و این
جنگ بین ما دو تا را نابرابر می کند

حالت پیچیده ی مویش شبیه سرنوشت
عشق را بر روی پیشانی مقدر می کند

آنقدر دلبسته ام بر دکمه ی پیراهنش
فکر آغوشش لباسم را معطر می کند

رنگ مویش را تمام شهر می دانند، حیف
پیش چشم عاشق من روسری سر می کند

با حیا بودم ولی با دیدنش فهمیده ام
آب گاهی مومنین را هم شناگر می کند

دوستش دارم ولی این راز باشد بین ما
هر کسی را دوست دارم زود شوهر می کند!

او رفت و بـــا خود بـــرد خوابــم را 

دنیا پس از او قرص و بیداری است
 
دکتــــر بفهمـــد یــــا نفهمـــد بــــاز
عشق "التهاب خـویش آزاری" است

رو زخمای قلبم به جز تو
کی میتونه مرهم بزاره

دارم رفتنت رو می بینم
اگه اشک چشمم بزاره

وَقتی هَمه جا پُر اَست اَز دِل سیری
عاشق بِشَوی غَریب تَر مــی میری.!

یادَت نَرَوَد! بـــه مَردُمِ ایـــن دُنیا
دَریا بِدَهی، کَویـــر پَس مــی گیرى

درد یعنی بزنی دست به انکار خودت
عاشقش باشی و افسوس گرفتار خودت

به خدا درد کمی نیست که با پای خودت
بدنت را بکشانی به سر دار خودت

کاروان رد بشود، قصه به آخر برسد
بشوی گوشه ای از چاه خریدار خودت

درد یعنی که نماندن به صلاحش باشد
بگذاری برود! آه... به اصرار خودت!

بگذاری برود در پی خوشبختی خود
و تو لذت ببری از غم و آزار خودت

اینکه سهم تو نشد درد کمی نیست ولی
درد یعنی بزنی دست به انکار خودت...

تماشایی ترین تصویر دنیا می شوی گاهی
دلم می پاشد از هم بس که زیبا می شوی گاهی

حضور گاهگاهت بازی خورشید با ابر است
که پنهان می شوی گاهی و پیدا می شوی گاهی

به ما تا می رسی کج می کنی یکباره راهت را
ز ناچاریست گر هم صحبت ما می شوی گاهی

دلت پاک است اما با تمام سادگیهایت
به قصد عاشق آزاری معما می شوی گاهی

تو را از سرخی سیب غزلهایم گریزی نیست
تو هم مانند حوا زود اغوا می شوی گاهی