ﻫﻤﻮﻥ ﺧﺪﻣﺘﯽ ﮐﻪ ﺍﺩﯾﺴﻮﻥ ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﯼ ﺑﺸﺮﯼ ﮐﺮﺩ ...

.

.

.

.

.

.

.

ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﯼ ﺳﺎﭘﻮﺭﺕ ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺣﺸﺮﯼ ﮐﺮﺩ

............................

حالا حی ساپورت بپوشید

ﻭﺍﺣﺪ ﺳﻨﺠﺶ ﺩﻟﺘﻨﮕـــــــــــــــــﯽ ﮐﺸﻒ ﺷﺪ ،

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ﻧﮕﺎﻩ ﺑﻪ ﻣﻮﺑﺎﯾﻞ ﺑﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ !...

اﯾﻦ ﺩﺧﺘﺮﺍﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﺸﺖ ﺗﻠﻔﻦ ﻫﯽ ﺑﻪ ﺩﻭﺳﺖ

ﭘﺴﺮﺷﻮﻥ

ﻣﯿﮕﻦ ﻓﻼﻥ ﺟﺎ ﯾﻪ ﭘﺴﺮ ﺧﻮﺷﺘﯿﭗ ﻣﯿﺨﻮﺍﺳﺖ

ﺷﻤﺎﺭﻩ

ﺑﺪﻩ ﻣﻦ ﻧﮕﺮﻓﺘﻢ ....!!!

.

ﻣﺮﯾﻀﯽ؟؟

ﺳﺎﺩﯾﺴﻢ ﺩﺍﺭﯼ؟؟

ﭼﯿﻮ ﻣﯿﺨﻮﺍﯼ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﯽ؟؟

ﻣﯿﺨﻮﺍﯼ ﺑﮕﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺧﺎﻃﺮﺧﻮﺍﻩ ﺩﺍﺭﯼ؟؟

ﺩﺍﺭﯼ ﻣﻨﺖ ﻣﯿﺰﺍﺭﯼ ﮐﻪ ﺷﻤﺎﺭﻩ ﻧﮕﺮﻓﺘﯽ؟؟

ﺁﺧﻪ ﺍﺣﻤﻖ ...

ﺷﻌﻮﺭ ﻧﺪﺍﺭﯼ ﺑﻔﻬﻤﯽ ﺍﯾﻦ ﺣﺮﻓﺎ ﻃﺮﻑُ ﺍﺫﯾﺖ

ﻣﯿﮑﻨﻪ؟؟

ﻧﻤﯿﮕﯽ ﺍﻋﺼﺎﺑﺶ ﺧﻮﺭﺩ ﻣﯿﺸﻪ؟؟ ﺑﻬﻢ ﻣﯿﺮﯾﺰﻩ؟؟

ﺷﮏ

ﻣﯿﮑﻨﻪ؟؟

ﺁﺧﻪ ﺁﺩﻡ ﮐﺴﯿﻮ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻩ ﺍﯾﻨﺠﻮﺭﯼ ﺍﺫﯾﺖ

ﻣﯿﮑﻨﻪ؟؟

ﻧـﻔـﻬـﻢ

ﺑــــــﻔــــــﻪـــــــﻢ .......

ﻣﻦ ﺩﮒ ﻧﻔﺴﻢ ﮔﺮﻓﺖ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﺷﻮ ﺷﻤﺎ ﺑﺮﯾﺪ

باید   برای    زندگی   جنگید   ,  باید    واسه   آینده    کاری  کرد

تو    فرصت    از    دست   دادن ها   ,  تنها     نباید    سوگواری   کرد

هر    گوشه   از   دل  مردگی ها    تو   ,  تا    زنده ای    با    زندگی   پر    کن

آینده ی    تو     آرزوهاته     پس    آرزوها     تو     تصور     کن

من   به  هر   چیزی   که می خوام   می رسم ,  حس  این  جمله    برام   مقدسه

آخرش     فرقی    نداره    چی    بشه   ,   اینکه   می جنگم    واسه   قلبم      بسه

باید     برای    زندگی      جنگید    ,  پیروز   این   میدون     یه    خوشبخته

هر   چی    که    ارزش    داره    تو    دنیا    , آسون   به   دست    آوردنش   سخته

من     به     هر   چیزی   که   تو   خیالمه    ,  شده    حتی    ته    دنیا    می رسم

با   خودت   روزی  هزار     دفعه    بگو   من    به   هر    چیزی    که  می خوام   می رسم

خط  می کشم   رو    دیوار    همیشه    روزی    یک    بار

تو  هم  شبیه  من      باش    حساب     تو      نگه    دار

ببین   که    چند   تا     قرنه     تن     به   اسیری    دادی

دنیات      شده     شبیه    سلول  انفرادی

تا      چشم      به    هم  میزاری    می بینی    عمر  تموم    شد

بین      چهار تا      دیوار     وجود     تو     حروم     شد

چوب     خط     این  اسیری     دیوارا    تو     پوشونده

همین     روزا      می بینی     که     فرصتی   نمونده

بیرون     بیا     خودت     باش    تو  آدمی     نه     برده

همیشه        باخته        هر    کس     شکایتی     نکرده

*عاشق     زندگی     باش     زندگی  شغل  و  پول  نیست*

*تو    امتحان   "بودن "   " برده  بودن"  قبول      نیست*

زیر   پتوی  تار شب   بغض  گلوم و می شکنم

که  هیچکی   با  خبر   نشه  اونی   که  می شکنه   منم

چرا   سحر     نمیشه    پس  عقربه     انگار    خوابیده

شبا   تموم  لحظه ها     بوی   حضورش  و   میده

قصه ی من حکایته    گریه ی تلخ   و   بی   صداست

کو    کسی    که   من و    فقط    به    خاطر   خودم   می خواست

باز     یکی   بود     یکی   نبود    زیر    گنبد    کبود

سهم    من    از   ستاره ها     حتی    یه   چشمکم   نبود

چرا یه قلب   ساده    رو کسی    ازم نمیخره

چرا    همیشه     بی   کسی   سهم    دل   ساده    تره